shet! buong araw na basag @_@
late na kasi ako natulog and I had fun last night, finally got to see more of the people I follow like @akosisoulscorpio, @mscarmela, @thevpg, @amatuerdreamer. got to meet @kangkangera, @azxlie and the two boys (sorry! forgot your tumblr id @_@).
Buong araw akong inaantok at wala sa sarili, bwisit na antok walang talab ang kape
Tip lang sa mga manonood ng iron man 2, tapusin niyo ang credits, may after credits scene pa.
PS. Nope, hinde ko pa napapanood ang iron man 2
PS. PS. Nalaman ko na kung ano yun :P
PS.PS.PS. gusto mo talaga malaman kung ano yun? tumblr ask mo ko xD here!
Lumindol daw kaninang 1am? hmm mahina lang naman daw around intensity 2 or 3. hinde ko din napansin eh…
Pero ibahin niyo ako maski hinde lumilindol, pakiramdam ko palaging lumilindol (not on a sleazy way xD)
may nag unfollow kasi eh :)) haha!
ikakain ko na nga lang ‘to
I agree!
Thank you sa followers ko! solid sila, wala pang naguunfollow sa akin (sana wala naman mag-unfollow xD).
Just in case you have something to ask me, don’t hesitate to ask a question HERE!
Happy 399th anniversary UST!
One way to expel someone from your group of friends? just make his life miserable until he will be the one to give up and leave your group.
is it effective? one way or another yeah.
and it’s happening to me T_T
Noong unang panahon, panahon pa ng hapon….
sabi ng ate ko, hinde ganun ka-uso or widespread ang dandruff. Dahil lang to sa mga naglalabasan lately na mga shampoo. Siyempre dahil sa mga shampoo na ‘to, hinde maiiwasan na maiirita mga buhok naten. Kaya dahil dito bumili ate ko ng mga baby shampoo, ayun ginagamit na naming shampoo ngayon either Johnson’s and johnsons o kaya yung sa Nivea Baby shampoo. Buti naman oks yung amoy at tama nga, hinde pa ako nagkakadandruff. Pero yun nga lang, malas mo kapag may nakarecognize ng amoy na babyshampoo ginagamit mo, nakakahiya xD
kung karamihan sa mga tao ngayon maligaya sa pagiging single o kaya nagwiwish na maging single….
ibahin niyo ako, gusto ko na! sawa na akong maging single, sawa na akong maging mag-isa! I’ve been a loner all my life gusto ko magkaroon ng kasama T_T
end of rant.
Yung sa may starbucks araneta coliseum? or dun sa katapat ng mga KFC? Hanapin kita next time, may lakad kasi ako mamaya so I’ll go home late xD
May isang lugar sa megamall na palagi kong binabalik balikan, yun yung escalator malapit sa supermarket area, malapit sa jollibee at katapat ng dunkin’ donut.
Dun ko kasi naranasan ang isa sa mga pinakamasakit na katotohanan, na hinde talaga kami pwede maging …. uhhh uhmm mag-on, maging BF/GF.
It happened last December 7, 2009. asa office ako, inaantay ko matapos magpractice mga kaofficemate ko ng kanilang sayaw for the christmas party. Tapos naalala ko na kailangan ko pala magcanvass ng battery para sa digital camera ko (na hinde din na nagamit ng matagal sayang 2k ko, nasira kasi yung digi cam eh -_-)
Pumunta ako sa Greenhills (malapit lang kasi sa office, kayang lakarin), tapos nag-galleria then lakad hanggang Megamall through ADB avenue at St Francis Square. Nakatingin naman ako sa megamall, tapos ng pauwi na ako nagdecide ako dumaan sa supermarket para tumingin ng pang kris kringle. paglabas ng supermarket, pauwi na sana ako kaya lang bumalik ulit ako para bumili ng fruit salad na binebenta sa supermarket.
Sa mga nakakakilala sa akin, palagi ako nakaheadphone. Lalo na after work, pag pauwi na. ayun music hanggang pag-uwi na yun. Eitherway, papunta na ako sa entrance ng mall, ng biglang tumugtog sa cellphone ko (sa cellphone ko ako nakikinig ng music) ang How to save a life, hinde ko namalayan parang bumagal ang oras and then nakita ko yung ex-nililigawan ko, kaholding hands ang bestfriend ko sa office ngayon. hinde ko namalayan na pumatak na pala luha ko, tapos ayun naiiyak na ako.
bibilisan ko na sana lakad ko pero tumingin ako sa likod, ayun HHWW pa din sila. natempt akong sundan sila pero nde kaya ng loob ko, nagdedebate isip ko kung ano gagawin. ng tumingin ulit ako sa kanila, napansin nung girl na nakita niya ata ako (paano ba naman neon green suot ko, pansinin talaga maski hinde mo makita kung sino nagsusuot), kinalabit niya kaibigan ko. ako sinundan ko sila pagdating sa side ng surplus shop, magkabilang side ng escalator, nagkatinginan kami nung kaibigan ko. mga 5 seconds din yun, tumakbo ako papalayo, na umiiyak.
ayun full moon ulit, as usual kapag full moon nagiging emo ako pero buti iba ang full moon ngayon, for the first time hinde ako naging ganun ka-emo.
and base sa mga nababasa ko sa mga post, mukhang emotional yung iba ah. well, must be the power of the moon. let me help you to cheer up, send me a message
